De ziekte van Alzheimer is bekend als een van de grootste oorzaken van geestelijke aftakeling bij senioren. Hoewel het misschien vreemd klinkt, is de ziekte van Alzheimer verantwoordelijk voor meer dan 0.1 miljoen sterfgevallen ieder jaar in de Verenigde Staten en is het op drie na de belangrijkste doosoorzaak na hartziekten, kanker en beroertes. Nadat de ziekte is vastgesteld, heeft de patiënt nog ongeveer 8 jaar te leven

De ziekte van Alzheimer komt hoofdzakelijk voor in twee soorten – sporadische en familiale. De symptomen van beide gevallen zijn enigszins vergelijkbaar. Het sporadische type loopt echter niet door in families, terwijl de familiaire vorm, zoals de naam al doet vermoeden, doorloopt in een familie. In de meerderheid van de gevallen zijn de symptomen van het sporadische type. Met inachtneming van de huidige trend is geraamd dat het aantal slachtoffers van de ziekte van Alzheimer in het jaar 2040 ruim 6 miljoen mensen zal betreffen.

De ziekte van Alzheimer manifesteert zich door de geleidelijke vernietiging van het zenuwweefsel. Dit leidt tot onduidelijke spraak, onwillekeurige bewegingen van armen en benen, en in sommige gevallen epileptische aanvallen. In het beginstadium van de ziekte van Alzheimer manifesteert het zich op het intellectuele domein, waardoor de slachtoffers een intense vorm van angst kunnen ervaren met betrekking tot de geestelijke achteruitgang van hun cognitieve capaciteiten.

Er wordt gesuggereerd dat bepaalde soorten hersencellen, de cholinerge hersencellen, die verantwoordelijk zijn voor het leerproces en het geheugen, beschadigd raken door een aantal factoren. Deze cellen geven acetylcholine af, dat verantwoordelijk is voor diverse hersenactiviteiten door het stimuleren van de naburige hersencellen. De ziekte van Alzheimer heeft een nadelig effect op dit systeem. Hoewel de oorzaak nog niet duidelijk is, is bekend dat mensen met een ernstige vorm van de ziekte van Alzheimer 80% van hun cholinerge hersencellen verliezen.

Lopende onderzoeken bevestigen dat de biochemische schade als gevolg van de ziekte van Alzheimer niet beperkt blijft tot schade aan de cholinerge cellen. De ziekte van Alzheimer heeft ook nadelige invloeden op andere onderdelen en zoals het noradrenerge systeem.

De behandeling van prostaatkanker is afhankelijk van het stadium waarin het ontdekt wordt. Als prostaatkanker beperkt is tot de prostaat, zijn er diverse opties mogelijk. Wat de beste behandeling is, is voor iedereen verschillend. Het is afhankelijk van de leeftijd, of eigenlijk de levensverwachting. Deze wordt ook bepaald door de andere ziekten (co-morbiditeit). Daarnaast de is hoeveelheid prostaatkanker die is gevonden en de mate van agressiviteit van belang voor de keuze van de behandeling.

Zo kan men kiezen tussen een actief vervolgend beleid, waarbij de patient om de zoveel maanden wordt gecontroleerd door de uroloog. Mocht de kanker zich uitbreiden of zijn er klachten, dan kan dat het moment zijn om over te gaan naar een behandeling.

Prostaatkanker die beperkt is tot de prostaat kan bij mensen met een levensverwachting van 10 jaar of meer worden behandeld met een in opzet genezende therapie. Grofweg hebben een operatie, bestraling van buiten en bestraling van binnenuit (brachytherapie) dezelfde kans op genezing. Van belang is dat de hele prostaat wordt behandeld en niet alleen een deel van de prostaat. Tot op heden zijn er geen standaard behandelingen waarbij men alleen het aangetaste deel van de prostaat kan behandelen; deze behandelingen zijn dan experimenteel.

Bij een operatie wordt de hele prostaat verwijderd. De manier van opereren kan verschillen tussen de klassieke open operatie, een kijkoperatie (sleutelgat-operatie) of een robot geassisteerde kijkoperatie. De directe gevolgen na een operatie kunnen bij alle methodes aanwezig zijn. Zo zijn veel mensen na een operatie niet volledig in staat de urine goed op te houden. Ook kan het vermogen om op spontane wijze erecties te krijgen wegvallen. Als er zenuwbanen die naast de prostaat lopen bewaard kunnen blijven, is de kans groter dat er wel spontane erecties mogelijk zijn na een operatie, al moeten deze zenuwbanen soms enkele maanden de tijd krijgen om te herstellen. Het ophouden van de urine heeft soms ook wat hersteltijd nodig. Een jaar na zo’n operatie is ongeveer 95% van de mensen goed in staat de urine zelf op te houden. Tegenwoordig, met de moderne operatietechnieken, herstellen de mensen steeds sneller. Dit komt doordat je met de hulp van bijvoorbeeld een robot nauwkeuriger kan werken door veel beter (3-D) zicht tijdens de operatie en de fijne bewegingen.

ARNHEM – Patiënten die een prostaatoperatie ondergaan in Ziekenhuis Rijnstate in Arnhem worden met ingang van deze week geopereerd door urologen die gebruik maken van een robot. De eerste ingreep waarbij de robotchirurgie in Arnhem werd toegepast, had zaterdag plaats.

Uroloog Carl Wijburg, die de ingreep uitvoerde, schat in dat de komende weken telkens twee patiënten met behulp van de Intuïtie Da Vinci SI-robot worden geopereerd.
De robot vertaalt de bewegingen van de uroloog, die enkele meters verwijderd van de patiënt opereert, met extreme precisie. Hierdoor wordt omliggend weefsel gespaard. Er treedt minder bloedverlies op en het risico op complicaties als bloedverlies vermindert. Het herstel verloopt sneller. Rijnstate wil op jaarbasis tweehonderd patiënten met prostaatkanker op deze manier opereren. Later dit jaar volgen patiënten met blaas- en mogelijk ook nierkanker.

Copyright:

Menopauze is een van de moeilijkste periodes uit het leven van een vrouw. Wanneer een vrouw stopt met menstrueren en ovuleren, dan kan dit een aantal symptomen met zich meebrengen. Deze symptomen kunnen sterk variëren en zijn afhankelijk van een aantal factoren. Dankzij intensief onderzoek en nieuwe medicijnen hoeft menopauze gelukkig lang niet meer zo erg te zijn als dat het vroeger was.

Jaren geleden werd er gedacht dat de menopauze slechts inbeelding was. Nu is er echter bewezen dat de symptomen van de menopauze slechts een natuurlijk onderdeel zijn van het ouder worden van de vrouw.
Menopauze symptomen kunnen variëren door een aantal verschillende factoren. Als de vrouw onlangs een volledige hysterectomie heeft ondergaan, dan komen de menopauze symptomen waarschijnlijk snel en acuut opzetten.

Als de menopauze op onnatuurlijke wijze op gang is gekomen, dan zijn de symptomen meestal ernstiger. Zonder invasieve operaties of andere gezondheidsproblemen, zal een vrouw waarschijnlijk in de menopauze komen rond haar 50e levensjaar. Dit verschilt echter per vrouw. Wanneer de symptomen zich uiteindelijk gaan openbaren, dan duurt het meestal een jaar of vijf voordat de menopauze voorbij is.

De meest voorkomende menopauze symptomen zijn stemmingswisselingen, opvliegers, overmatig zweten, hoofdpijn, depressie en een verlaagde libido. Deze veel voorkomende menopauze symptomen kunnen in ernst verschillen en kunnen bij iedere vrouw weer anders zijn. Er zijn ook nog een aantal andere menopauze symptomen die hier niet opgenoemd zijn. Een aantal hiervan zijn cardiovasculaire aandoeningen, osteoporose, en in ernstige gevallen zelfs kanker, hoewel dit nog niet in direct verband is gebracht met de menopauze.

Veel vrouwen die de menopauze doormaken zullen proberen deze symptomen te verlichten door middel van hormoontherapie. Hoewel deze behandeling zeer effectief kan zijn voor vele vrouwen, draagt het wel ernstige risico’s met zich mee. Vrouwen worden daarom aangeraden eerst goed te overleggen met een arts voordat zij ervoor kiezen deze behandeling te ondergaan. Andere manieren die u kunnen helpen om te gaan met de menopauze zijn een verandering van dieet, en lichaamsbeweging. Eiwitsupplementen lijken ook goed te helpen.

Menopauze symptomen kunnen in de meeste gevallen op natuurlijk wijze onder controle worden gehouden. Het is niet langer nodig dat vrouwen in stilte lijden onder deze symptomen. Er zijn overal steungroepen te vinden, en dit kunt u gemakkelijk doen via het Internet.

Het varicella-zoster virus veroorzaakt waterpokken, en het vaccin is niet 100% effectief. Het waterpokken vaccin is over het algemeen zeer effectief, maar er zijn een klein aantal kinderen die alsnog de waterpokken krijgen na de vaccinatie. Als deze kinderen worden geïnfecteerd, dan zijn de symptomen meestal veel minder erg dan bij mensen die de vaccinatie niet hebben gehad.

Het vaccin wordt meestal toegediend op een leeftijd van vijftien maanden. Omdat dit vaccin niet 100% effectief is, wordt het aangeraden dat kinderen rond hun vijfde levensjaar een ‘booster’ krijgen. Dit wordt beschouwd als extra bescherming tegen waterpokken. Kinderen van 13 jaar of ouder die nog geen waterpokken hebben gehad en die ook niet gevaccineerd zijn, worden aangeraden zich ook te laten vaccineren.

Het vaccin is niet effectief tegen een ‘slapend’ VZV virus. Dit VZV virus kan later in het leven gordelroos veroorzaken bij een besmet persoon. Gordelroos veroorzaakt erg veel ongemak, en het uit zich ook als rode, jeukende uitslag en blaartjes. Een waterpokken vaccin beschermt hier niet tegen. Voor ouderen is er een vaccin tegen gordelroos verkrijgbaar.

Gezonde kinderen die al waterpokken hebben gehad, hoeven later niet nog eens gevaccineerd te worden. Zij zijn immuun voor het virus, aangezien je deze maar een keer kunt krijgen. Dit geldt ook voor ouderen die als kind de ziekte al hebben gehad.

Sinds de introductie van het waterpokken vaccin, is het aantal gevallen van waterpokken in ontwikkelde landen sterk gedaald. Dit vaccin heeft wonderen gedaan bij het voorkomen en het vertragen van de verspreiding van waterpokken. Dit vaccin is hard nodig in arme, derde-wereld landen. Er is grote vraag naar. Iedere kind zou, ongeacht dit sociale en economische achtergrond, dit vaccin moeten kunnen krijgen.

Griep of influenza is een virale ziekte wat gemakkelijk epidemische vormen aan kan nemen aangezien het gemakkelijk door direct of indirect contact wordt verspreid. Om de epidemie onder controle te houden en om mensen te beschermen tegen het oplopen van influenza, zijn er vaccins ontwikkeld die toegediend kunnen worden via een neus spray of een injectie. Dit wordt de griepprik genoemd.

De Gezondheidsraad raadt mensen aan om de griepprik te nemen zodat zij beschermd zijn tegen het virus. Er bestaan echter vele geschillen aangaande de veiligheid van de griepprik.Het grootste geschil gaat over het gebruik van thimerosal door de producenten van de vaccines, aangezien dit conserveermiddel gemaakt wordt van kwik, wat al bijna twintig jaar verboden is omdat er is ontdekt dat het schadelijk is voor de gezondheid.

Het is ontdekt door artsen dat gebruik van dit middel in vaccins kan leiden tot autisme. Vele staten hebben daarom het gebruik van thimerosal in vaccins aan banden gelegd, en dan voornamelijk in vaccins die worden toegediend bij kinderen en bij zwangere vrouwen.

Griepprik feiten
Griep prikken worden elk jaar opnieuw gemaakt, en deze is altijd weer anders dan het voorgaande jaar. Het is namelijk ook zo dat het virus elk jaar weer anders is. Een nieuwe griep prik die gemaakt is bestaat uit een verzwakte of dode griepvirus van het voorgaande jaar. Bij het maken van het vaccin houden wetenschappers rekening met virussen die al rond gaan en virussen die het komende jaar waarschijnlijk op zullen duiken.

Het vaccin dat wordt gebruikt in de vorm van een neusspray bestaat uit levende maar verzwakte virussen. Dit vaccin kan gemakkelijk worden gebruikt door gezonde mensen tussen de vijf en de negenenveertig jaar. De griepprik en de neusspray zijn effectief in het beschermen tegen bepaalde vormen van griep, maar deze vaccins werken niet tegen vogelgriep.

Hoewel griep vaccines wel ineffectief zijn tegen nieuwe mutaties van het griepvirus, kan het vaccine wel helpen tegen de negatieve bijkomende effecten van deze griepvirussen.

Als u mensen hoort praten over een zweer of ulcus, dan lijkt het vaak alsof zij het hebben over iets wat komt door teveel stress. Vaak zeggen zij dingen als “maak je niet teveel zorgen, daar krijg je een maagzweer van”. Dit komt doordat het soort ulcus of zweer waar zij het over hebben, meestal een peptische maagzweer betreft.

Hiervan werd vroeger gedacht dat het veroorzaakt werd door stress. Dankzij twee nieuwsgierige wetenschappers weten wij echter inmiddels beter. Wat zijn zweren precies? Dat is eigenlijk een hele simpele vraag. Een ulcus of zweer is een open, pijnlijke wond. Peptische maagzweren, waar men het vaakst op doelt, zijn de pijnlijke zweren die zich vormen bovenin de dunne darm, ook wel de twaalfvingerige darm of het duodenum genoemd.

Waardoor worden zweren dan wel veroorzaakt, als het niet door stress komt? Zo’n honderd jaar lang geloofde men dat maagzweren veroorzaakt werden door stress en pittig voedsel. Barry Marshall en Robin Warren waren twee wetenschappers die in 1982 ontdekten dat dit niet de enige factoren waren die meespeelden bij het ontwikkelen van een maagzweer.

In 1982 ontdekten deze twee wetenschappers dat de meeste maagzweren veroorzaakt worden door een bepaalde bacterie. Deze ontdekking bracht met zich mee dat deze pijnlijke aandoening eigenlijk met medicatie te behandelen was. De bacterie die bij zo veel mensen deze pijn teweeg brengt, heet Heliobacter Pylori, oftewel H. Pylori.

Waarschijnlijk vraagt u zich nu af hoe het mogelijk is dan een bepaalde bacterie zo veel problemen kan veroorzaken terwijl er zich nog duizenden andere soorten bacteriën in uw maag bevinden. Deze bacterie verzwakt eerst de maag en het bovenste gedeelte van de dunne darm. Vervolgens werkt het maagzuur in op het gevoelige weefsel, waardoor uiteindelijk zowel het maagzuur als de bacteriën dit weefsel blijven irriteren totdat er zweren ontstaan. Als uw maag heel erg begint te branden, dan is er kans dat u last heeft van een maagzweer. De enige manier om dit met zekerheid vast te stellen is door naar uw huisarts te gaan om ernaar te laten kijken. Doet u dit niet, dan kan het veel erger worden.

Een mogelijke oorzaak van borstkanker is erfelijke aanleg of mutatie van genen of DNA. Een aantal van de risicofactoren waar geen zekerheid over bestaat omdat er geen geldige medische basis voor is zijn vetrijke diëten, langdurig gebruik van antitranspiratie deodorant onder de armen, dagelijks gebruik van push-up bh’s, toenemend gebruik van een push-up bh, abortus, borstimplantaten met siliconen, vervuiling, nachtdiensten werken, roken, etc.

Er is bijna geen link tussen deze risicofactoren en borstkanker, maar er worden veel studies en onderzoeken aan gewijd om mogelijke links te onderzoeken. Gebruik van cosmetica en bepaalde soorten ondergoed als risicofactoren zijn een mythe, daar hoeft u zich dus geen zorgen over te maken.

Zekere risicofactoren
De eerste belangrijke risicofactor is geslacht: vrouwen hebben 100x meer kans om borstkanker te krijgen dan mannen. Leeftijd is de tweede factor. Twee op de drie vrouwen die borstkanker krijgen van het invasieve type zijn 55 jaar of ouder als de ziekte wordt ontdekt.

Mutatie van de genen BRCA2 en BRCA1 kunnen in 80% van de gevallen borstkanker veroorzaken. Familiegeschiedenis van borstkanker met naaste bloedverwanten die lijden aan borstkanker en persoonlijke geschiedenis van borstkanker vergroten ook de kans.

Andere factoren zijn behandelingen met DES, vroegere behandelingen met borst bestralingen, vroege menstruatie (voor de 12e levensjaar) of een late menopauze (na het 55e levensjaar), dicht borstweefsel, factoren die met ras te maken hebben. Amerikaans Indiaanse vrouwen, Spaanse vrouwen en Aziatische vrouwen lopen een kleiner risico dan Afrikaans Amerikaanse vrouwen om borstkanker op te lopen. Blanke vrouwen lopen het grootste risico.

Andere risicofactoren zijn gebrek aan lichaamsbeweging, overgewicht, alcohol, geen borstvoeding geven, post-menopauzale hormoonbehandelingen, anticonceptiepillen, kinderen krijgen na het 30 levensjaar of helemaal geen kinderen krijgen.

Borstkanker komt vooral voor bij vrouwen, maar het treft af en toe ook mannen, meestal in de leeftijdsgroep van 60 tot 70 jaar en het wordt mannelijke borstkanker genoemd. Vrouwen hebben echter een 100x grotere kant om het te krijgen. Een kankergezwel of een maligne tumor groeit in de cellen van het borstweefsel en wordt borstkanker genoemd.

Er zijn vier fasen bij borstkanker, maar als borstkanker tijdig wordt ontdekt, dan is de kans op overleven en genezing groot. Als de ziekte zich echter al in fase vier bevindt, dan is de kans op overleving erg klein.

Droge of schilferige borsten of tepels, ingetrokken of platte tepels, bloederige of heldere afscheiding uit de tepels, aanhoudende gevoeligheid van de borst, een borst dat warm of heet is om aan te raken, pijn in de borsten of tepels, een zere borst of zwelling in de borsten, verandering in de grootte van de borst zonder duidelijke reden, geen verandering in de borstgrootte zelfs tijdens de menstruatie, een knobbeltje die wordt ontdekt tijdens onderzoek van de borst, verandering in aanblik en kleur van de borsten, roodheid of donker gekleurde borsten enz zijn veel voorkomende symptomen van borstkanker.

Er zijn verschillende soorten borstkanker, sommigen zijn zeldzamer en gevaarlijker dan anderen. Soms kan er sprake zijn van een mengeling van verschillende types in één tumor, of het kan een mengeling zijn tussen in situ en invasieve kanker. Enkele vormen van borstkanker zijn ductaal carcinoom in situ, Lobulaire carcinoma in situ, invasieve of infiltrerende ductale carcinoom en inflammatoire borstkanker.

De laatstgenoemde is erg zeldzaam en zeer dodelijk. De sterftecijfers zijn ook hoger in vergevorderde stadia. Daarnaast zijn er ook andere soorten minder vaak voorkomende borstkanker.
Genetisch aanleg, mutatie van genen, veranderingen in DNA, gebrek aan lichaamsbeweging, op latere leeftijd kinderen krijgen of helemaal geen kinderen krijgen, menstruatie op vroege leeftijd, late menopauze, gebruik van anticonceptiepillen, post menopausale hormoontherapie, ras, familiegeschiedenis van borstkanker, persoonlijke geschiedenis van radiatietherapie of blootstelling aan radiatie, obesitas, veel vet voedsel eten, etc zijn risicofactoren van borstkanker, maar er is nog geen precieze oorzaak voor borstkanker vastgesteld.

Een van deze onderzoeken is verricht bij geneeskunde studenten aan de University of Medicine and Dentistry of New Jersey. Zij ontvingen een massage vlak voor het maken van een examen. Deze studenten bleken significant minder angstig te zijn, en hadden een langzamere ademhaling. Ook was er bij hen een significante stijging te zien in het aantal witte bloedlichaampjes en een natuurlijke stijging van de cel activiteit in het algemeen. Dit suggereert dat het immuunsysteem veel baat heeft gehad bij de massage.

Op een zeker moment is er ook onderzoek gedaan naar de voordelen van massagetherapie voor kankerpatiënten. Ook hier waren opvallend positieve resultaten te zien. De resultaten wezen onder ander uit dat de patiënten minder last hadden van pijn en angst na het ontvangen van hun massagetherapie behandeling. Dit onderzoek is verricht bij de Cancer Hospital and Research Institute in Columbus, Ohio en heeft de positieve invloed van massagetherapie bewezen.

Uit de resultaten van een onderzoek dat uitgevoerd is aan de University of South Carolina is gebleken dat massagetherapie ook helpt bij depressie. Zij ondervonden dat jonge vrouwen die onlangs een kind hadden verloren die massagetherapie ondergingen, minder depressief waren.

Zoals u kunt zien heeft onderzoek aangetoond dat er veel voordelen zitten aan het ondergaan van massagetherapie. Zoals gebleken is bij het onderzoek in California, helpt het u zich beter te laten voelen; zoals is gebleken in Ohio helpt hij bij het verminderen van pijn; het kan zelfs helpen bij ernstige gezondheidsproblemen zoals kanker. In New Jersey is gebleken dat het stress en angst vermindert, de ademhaling verlangzaamt, en het immuunsysteem oppept.

Persoonlijk vind ik het altijd fijn om te weten dat er iets te doen valt aan bepaalde situaties. Als wij al hebben ondervonden dat een massage angst en pijn vermindert, terwijl het de bloedsomloop en de zelfwaardering bevordert, stelt u zich dan eens voor wat wij nog meer kunnen ontdekken aan voordelen van massagetherapie. Er is een argument dat stelt dat iets wat nog niet veel gebruikt wordt, blijkbaar niet werkt. Als dit waar zou zijn, waarom veranderen wij dan voortdurend hoe wij dingen doen, zelfs wanneer wij iets vinden wat wel werkt? Dit komt doordat wij ons langzamerhand gaan beseffen dat er manieren zijn om dingen te verbeteren, die op dit moment nog niet zo veel gebruikt worden, maar die wel helpen om de gezondheidszorg te verbeteren.

Acuut en chronisch worden dus als de twee typen bronchitis gezien. Deze worden gekenmerkt door een infectie die wordt veroorzaakt door verschillende virussen en microbes. Acute bronchitis komt het vaakst voor en tast de bovenste ademhalingswegen aan. Deze ziekte kan tot wel twee maanden aanhouden. Als u lijdt aan deze aandoening, dan dient u zo snel mogelijke verdere medische hulp te zoeken. Het leren begrijpen en het inwinnen van kennis over bronchitis en het nadelige effect ervan op het lichaam zal de persoon helpen de eerste belangrijke stappen te ondernemen in het afwerend van de ziekte, en het zal een belangrijke rol spelen in het vroeg detecteren en het voorkomen van de infectie.

Bronchitis is hoofdzakelijk het gevolg van de ontsteking van de bronchiën. Het membraan of de bedekking stapelt zich voortdurend op waardoor lucht zich moeilijk door de longen kan verplaatsen, met als gevolg dat het membraan in een dichte toestand verkeert. Acute bronchitis kan tot twee maanden duren, maar chronische bronchitis kan zelfs tot twee jaar duren. Een dergelijke aandoening heeft grote kans terug te keren. Daarom is het belangrijk onmiddellijk actie te ondernemen en de ziekte te behandelen. Er is ook nog een andere soort bronchitis, namelijk in de vorm van astmatische bronchitis. Deze vorm komt vaak voor bij mensen die astma hebben, die door hun ziekte vatbaarder zijn voor infecties die meekomen met een dergelijke ziekte. Rokers die last hebben van deze derde soort bronchitis hebben verminderde kans op een tijdig herstel.

Een aantal symptomen waar men voor moet uitkijken zijn hoesten, koorts in combinatie met rillingen, moeite met ademhalen en soms ook een zere keel. Een ernstige hoest wordt beschouwd als de bepalende factor bij mensen die een dergelijke ziekte hebben. Het hoesten gaat vaak gepaard met het opgeven van slijm met een groene of gele kleur. Daarom is het belangrijk om, zo gauw u het idee heeft dat uw hoest en pijn op de borst al een tijdje aanwezig zijn, snel een arts te raadplegen voor onderzoek.

Preventieve middelen ter voorkoming en behandeling van bronchitis zijn simpel en zijn voor iedereen toegankelijk gemaakt. Als u een stadium bereikt waarin u bloed ophoest, dan kan dit stadium zeer ernstig zijn. Daarom is het belangrijk om zo snel mogelijk hulp te zoeken wanneer u een dergelijke ziekte oploopt. Dit is een ziekte dat zorgvuldige aandacht vereist en het ondernemen van juiste stappen in het behandelen van een dergelijke infectie is erg belangrijk in het handhaven van goede gezondheid onder veel verschillende mensen.