De ziekte van Alzheimer is bekend als een van de grootste oorzaken van geestelijke aftakeling bij senioren. Hoewel het misschien vreemd klinkt, is de ziekte van Alzheimer verantwoordelijk voor meer dan 0.1 miljoen sterfgevallen ieder jaar in de Verenigde Staten en is het op drie na de belangrijkste doosoorzaak na hartziekten, kanker en beroertes. Nadat de ziekte is vastgesteld, heeft de patiënt nog ongeveer 8 jaar te leven

De ziekte van Alzheimer komt hoofdzakelijk voor in twee soorten – sporadische en familiale. De symptomen van beide gevallen zijn enigszins vergelijkbaar. Het sporadische type loopt echter niet door in families, terwijl de familiaire vorm, zoals de naam al doet vermoeden, doorloopt in een familie. In de meerderheid van de gevallen zijn de symptomen van het sporadische type. Met inachtneming van de huidige trend is geraamd dat het aantal slachtoffers van de ziekte van Alzheimer in het jaar 2040 ruim 6 miljoen mensen zal betreffen.

De ziekte van Alzheimer manifesteert zich door de geleidelijke vernietiging van het zenuwweefsel. Dit leidt tot onduidelijke spraak, onwillekeurige bewegingen van armen en benen, en in sommige gevallen epileptische aanvallen. In het beginstadium van de ziekte van Alzheimer manifesteert het zich op het intellectuele domein, waardoor de slachtoffers een intense vorm van angst kunnen ervaren met betrekking tot de geestelijke achteruitgang van hun cognitieve capaciteiten.

Er wordt gesuggereerd dat bepaalde soorten hersencellen, de cholinerge hersencellen, die verantwoordelijk zijn voor het leerproces en het geheugen, beschadigd raken door een aantal factoren. Deze cellen geven acetylcholine af, dat verantwoordelijk is voor diverse hersenactiviteiten door het stimuleren van de naburige hersencellen. De ziekte van Alzheimer heeft een nadelig effect op dit systeem. Hoewel de oorzaak nog niet duidelijk is, is bekend dat mensen met een ernstige vorm van de ziekte van Alzheimer 80% van hun cholinerge hersencellen verliezen.

Lopende onderzoeken bevestigen dat de biochemische schade als gevolg van de ziekte van Alzheimer niet beperkt blijft tot schade aan de cholinerge cellen. De ziekte van Alzheimer heeft ook nadelige invloeden op andere onderdelen en zoals het noradrenerge systeem.

Hyperactiviteit wordt omschreven als het altijd energiek zijn. Bij kinderen met ADHD zal men opmerken dat zij veel rondrennen. Ze zijn erg bewegelijk en het is moeilijk hen stil te laten zitten. Kinderen met ADHD zullen vaak alles wat zij tegenkomen willen aanraken en ermee willen spelen. Impulsiviteit wordt echter gekenmerkt door het niet goed kunnen denken alvorens iets te doen.

Dit betekent dat het gedrag van het kind geen grenzen kent. Dit wordt vaak waargenomen bij mensen die bijvoorbeeld opmerkingen laten vallen zonder er eerst bij na te denken hoe deze opmerkingen bij een ander zullen vallen. Ook wordt er qua impulsief gedrag vaak gedrag waargenomen als bijvoorbeeld het zonder moeite afpakken van spullen van andere kinderen. Ze zullen zelfs misschien andere kinderen slaan wanneer zij ontzet zijn.

Onoplettendheid, aan de andere kant, wordt omgeschreven of gekenmerkt als gedrag waarbij het kind zich gemakkelijk verveelt. Dit gebeurt meestal wanneer het kind iets nieuws moet leren. Het kind heeft geen moeite op te letten wanneer het iets is wat hem interesseert of wat hij echt leuk vindt.

Behandeling van ADHD is mogelijk aan de hand van medicatie en therapie. Met begrip en steun van anderen om het kind heen kan ADHD sterk verbeteren. Keer op keer zijn er onderzoeken uitgevoerd waarin werd gezocht naar nieuwe manieren om ADHD te behandelen, en om te beoordelen of deze methoden effectief zijn voor alle leeftijden.

Een veel gebruikte behandeling voor jonge kinderen is medicatie. Voor het toedienen van medicatie is het echter van groot belang te weten of het kind niet allergisch is voor deze middelen, aangezien het in dat geval alleen maar meer schade aan kan richten. Het dient nauw in de gaten te worden gehouden hoe het kind reageert op de medicatie, en het gebruik ervan dient onmiddellijk te worden gestaakt wanneer het erop lijdt dat het lichaam slecht reageert op de medicatie.

Stimulerende middelen staan bekend als de beste medicijnen voor het behandelen van ADHD. Niet alle middelen zijn echter geschikt voor alle leeftijden. Deze medicijnen mogen nooit ingenomen worden zonder voorschrift van een arts. In de meeste gevallen wordt ampethamine voorgeschreven bij kinderen van boven de drie jaar. Voor kinderen ouder dan zes wordt methylphenidaat voorgeschreven.

Onlangs heeft de FDA (Food &Drug Comission) een middel voor ADHD goedgekeurd dat niet valt onder de categorie van de stimulerende middelen. Dit middel richt zich op de neurotransmitters in de hersenen en vermindert de symptomen van ADHD. Niet alle voorgeschreven middelen zullen alle gebruikers op dezelfde manier tevreden stellen met de resultaten. Het is bekend dat sommige mensen een andere reactie vertonen op verschillende medicijnen. Sommige medicijnen werken beter bij de een dan bij de ander, dit verschilt per individu. Soms zullen mensen ook andere doseringen nodig hebben voor de behandeling van hun ADHD.

Conclusie, medicatieve behandeling is alleen mogelijk wanneer de diagnose gesteld is. De behandeling van ADHD dient nooit in de handen te worden gelegd van een ongetraind persoon. Deze medicijnen kunnen immers grote problemen veroorzaken in het leven van de patiënt wanneer deze niet juist worden voorgeschreven en gebruikt.

Van prostaatkanker valt goed te genezen mits het gedetecteerd wordt in de vroegere stadia, wanneer het zich nog bevindt binnen een specifiek gebied van de prostaatklieren. De meest gebruikelijke manier van behandelen is in de eerste instantie een operatie om het deel van de prostaat te verwijderen wat is aangetast door de kwaadaardige cellen.

Het komt echter vaak voor dat de kwaadaardige cellen zich al hebben verspreid naar andere weefsels binnen de prostaat, of de zenuwen of de urinebuis hebben aangetast. In dit geval is het nodig de hele prostaat te verwijderen.

Prostaatkanker operatie

Prostaatkanker chirurgie staat ook wel bekend als protatectomy, wat op drie manieren kan worden uitgevoerd. Open chirurgie is de oudste vorm, hierbij wordt de operatie gedaan op de traditionele manier. Er worden incisies gemaakt op de onderbuik zodat de prostaat makkelijk te bereiken is. De gebruikelijke chirurgische methoden worden gebruikt voor het verwijderen van de prostaat. Open chirurgie wordt meestal gedaan in gevallen waarbij de ziekte zich al heeft verspreid, of wanneer de aangedane klier al zo groot is geworden dat het niet op een andere manier verwijderd kan worden.

Een andere manier van prostaatchirurgie is via laparoscopie. Hierbij worden instrumenten voor verlichting en chirurgie ingebracht in het aangedane gebied via een kleine incisie in de onderbuik. Het aangedane gebied van de klier wordt in beeld gebracht en verwijderd. Als blijkt dat de ziekte zich al heeft verspreid, dan wordt de hele prostaat verwijderd. Het grootste probleem met de laparoscopie en open chirurgie is dat er een risico bestaat dat de ingreep bepaalde zenuwen beschadigt wat later het seksueel functioneren kan belemmeren.

De laatst ontwikkelde techniek is chirurgie aan de hand van een robot. Op deze manier wordt het probleem van het beschadigen van zenuwen tegengegaan, waardoor de persoon na de ingreep weer een normaal leven kan leiden. Deze soort chirurgie wordt ook wel ‘zenuw besparende chirurgie’ genoemd. Het hangt van de patiënt af welke vorm van chirurgie er wordt gebruikt. De patiënt kan van tevoren overleggen met artsen en familie voordat hij een keuze maakt.

Vroege symptomen van kinkhoest

De vroege symptomen van kinkhoest worden gekenmerkt door vermoeidheid, tranende ogen, keelpijn, niezen, loopneus, ‘s nachts hoesten, lichte hoest, koorts en gebrek aan eetlust. In deze vroege stadia kan er sprake zijn van koorts of verhoging, maar het hoeft niet.

Latere symptomen van kinkhoest

Als het vroege stadium na een week of twee is gepasseerd, dan zal de irriterende droge hoest plaats maken voor aanhoudende hoestaanvallen. Deze hoestaanvallen kunnen wel een minuut of langer aanhouden, en het kind kan rood of paars aanlopen van inspanning. Het kind zal zich opgelucht en ontspannen voelen tussen de aanvallen in.

Als een hoestaanval tot een eind komt, dan hoort men bij de eerste inademing een kenmerkende “whoop” geluid. Soms zal het kind ook na afloop overgeven. Deze zware hoestaanvallen zijn verstikkende aanvallen die soms wel tot vijftig keer op een dag kunnen voorkomen.

Kinkhoest is een ziekte dat vooral kinderen treft. Het kan echter ook bij volwassenen en adolescenten voorkomen. Als de ziekte zich voordoet bij die laatste groep, dan zullen de symptomen mild of atypisch zijn, en een aanval zal minder lang duren, of zal zelfs helemaal niet voorkomen. Ook is er geen kenmerkende “whoop” na een hoestaanval. Er zal echter wel hoe dan ook sprake zijn van aanhoudend hoesten.

Er zijn verschillende dingen die aan een scoliose gedaan kunnen worden, waaronder oefeningen en operaties. In de meeste gevallen is er echter, mocht er iets nodig zijn, niet meer nodig dan een speciaal corset. Er zijn verschillende soorten hiervan, maar het algehele idee blijft hetzelfde. Deze worden gebruikt om de rug te ondersteunen en de ruggengraat recht te houden terwijl de lichaamshouding wordt verbeterd.

Het meest gebruikte scoliose corset voor kinderen is de Thoraco-Lumbo-Sacrale-Orthose, afgekort de TLSO. Sommigen noemen het de ‘Boston Brace’ of soms zelfs de ‘Underarm Brace’. Dit corset wordt gevormd van kunststof, en wordt op maat gemaakt om het lichaam van het kind te passen en om op drie voornaamste punten steun te bieden. Het helpt te voorkomen dat de scoliose erger wordt.

Het type corset dat wordt aanbevolen bij krommingen in het thoracale deel van de ruggengraat is de Cervico-Thoraco-Lumbo-Sacrale-Orthose, wat ook wel bekend staat als de Milwaukee Brace. Het enige grote verschil met de TLSO dat hierboven genoemd is, is dat er hierbij een nekring hoort, wat door middel van verticale staven aan het korset vast zit.

De volgende op de lijst van scoliose korsetten staat bekend als de Charleston Brace. Men noemt dit ook wel het nachtcorset omdat dit de enige van de drie is dat alleen ’s nachts wordt gedragen. Dit scoliose korset wordt voor iedere patiënt op maat gemaakt en oefent druk uit tegen de kromming om deze kromming te herstellen.

Om te beslissen of u een corset nodig heeft, en zo ja, welk, zult u met een arts moeten overleggen. Een scoliose corset kan helpen te voorkomen dat u in de toekomst een operatie nodig zult hebben.

Deze teken overleven op de dieren, en zo gauw deze dieren in contact komen met mensen springen de teken over en dragen zij de ziekte over. Teken hebben een voorkeur voor warme, vochtige plekjes. Ze nestelen zich daarom veelal in oksels en andere plekken op het menselijk lichaam zoals de hoofdhuid en de holtes van gewrichten.

Er zijn vele verschillende soorten van deze teken, en sommigen zijn zo klein dat je ze amper kunt opsporen. De tekenbeet brengt ook geen irritatie of pijn met zich mee, waardoor deze vaak onopgemerkt blijft totdat de eerste symptomen van de uitslag zich ontwikkelen tot de ziekte van Lyme.

Lyme Remedie
In het eerste stadium van de ziekte van lyme bestaat de behandeling uit het toedienen van antibiotica, een aantal weken achter elkaar, om de bacteriën te doden. De antibiotica dienen oraal ingenomen te worden bij patiënten die de diagnose hebben gekregen zo gauw de uitslag op de huid verscheen. Dit heet het gelokaliseerde stadium waarbij de bacterie zich nog niet naar andere delen van het lichaam heeft verspreid.

De remedie in het tweede stadium van de ziekte van Lyme is het toedienen van intraveneuze injecties. In dit stadium krijgen patiënten vaak last van problemen met de gewrichten en spieren.

De patiënt zal minimaal twee weken tot een maand medicijnen moeten slikken, afhankelijk van de Ernst van het probleem en de verspreiding van de ziekte. Er zijn andere soorten natuurlijke remedieen verkrijgbaar die totale verlichting bieden. Ook is er gebleken dat natrium erg effectief is bij het doden van de bacterie en het genezen van de ziekte.

Iedere ziekte, of het nu wordt veroorzaakt door een bacterie of een virus, gaat altijd gepaard met bepaalde symptomen die het voor een arts makkelijker maken om de ziekte te identificeren en het juiste medicijn voor te schrijven zodat de persoon snel verlichting krijgt.

Op dezelfde wijzen zijn er ook bepaalde symptomen van griep die, hoewel ze lijken op symptomen van een gewone verkoudheid, toch onderscheiden kunnen worden. De symptomen van verkoudheid zijn namelijk korter van duur dan griep symptomen. De meeste
mensen die besmet zijn met een griep virus, voelen het effect van het virus meestal al binnen drie of vier dagen na besmetting.

Iemand die besmet is met het griepvirus kan gemakkelijk het virus overdragen op een ander, nog voordat zij zelf symptomen ondervinden. Iemand die hersteld is van griep kan drie tot vier dagen na herstel ook nog het virus overdragen.
Sommige griep symptomen verschillen van de symptomen van griep. Het is belangrijk om de symptomen van griep te kennen omdat de intensiteit van de griep verminderd kan worden als er binnen achtenveertig uur een behandeling wordt gestart.

Griep Symptomen
Er zijn een aantal symptomen die het gemakkelijk maken om onderscheid te maken tussen verkoudheid en griep. Een daarvan is koorts boven de 38 graden Celsius. Dit is een duidelijke indicatie dat er sprake is van griep, aangezien verkoudheid nooit gepaard gaat met koorts. Een ander duidelijk symptoom van griep is spierpijn door het gehele lichaam. Bij verkoudheid is een hooguit sprake van lichte spierpijn, bij griep is het veel duidelijker en zwaarder aanwezig.

Bij griep gaat de spierpijn gepaard met hoofdpijn, wat in het geval van verkoudheid geen sprake van is. Sommige symptomen, zoals een verstopte neus en keelpijn komen zowel bij griep als verkoudheid voor, maar symptomen als koude rillingen en maagproblemen komen alleen voor bij griep.

Maagproblemen komen vooral voor bij kinderen die griep hebben opgelopen. De patiënt kan ook last hebben van een droge hoest en vermoeidheid. Bij volwassenen kunnen zich complicaties voordoen als de persoon een bacteriële infectie oploopt, wat longontsteking kan veroorzaken.

Een van de belangrijke feiten betreffende PDS, is dat er geen oorzaak bekend is, en ook geen geneesmiddel. Al kan PDS niet genezen worden, het kan gelukkig wel behandeld worden. Er zijn verschillende behandelingen die verlichting kunnen helpen bij de symptomen van PDS. Medicatie, veranderingen aanbrengen in het dieet en therapie voor het omgaan met stress. Meestal wordt een combinatie van deze drie voorgeschreven.

Er is bewezen dat bepaalde veranderingen in het dieet verlichting kunnen bieden bij PDS symptomen. Patiënten moeten weten welke voedingsmiddelen de symptomen verergeren en welke juist verlichting kunnen bieden. Het is belangrijk om de juiste hoeveelheid vezels binnen te krijgen, om abdominale pijn en constipatie onder controle te houden, en vettige etenswaren, zuivelproducten, chocolade, alcohol, cafeïne en drankjes met prik worden beschouwd als triggers van PDS symptomen.

Wat medicijnen aangaat, laxeermiddelen en spasmolytica verhelpen diaree en spasmen van colon en antidepressiva worden voorgeschreven bij patiënten die naast PDS last hebben van depressie. PDS patiënten worden ook vaak geleerd hoe ze moeten mediteren en met stresssituaties om kunnen gaan, aangezien stress de symptomen vaak verergert.

Borstkanker kan behandeld worden met verschillende soorten medicijnen en in dit artikel zal ik enkele veel gebruikte middelen opnoemen.

Femara of Letrozole
Letrozole is de generieke naam van dit medicijn of middel voor chemotherapie dat op effectieve wijze borstkanker kan behandelen. Positieve patiënten met een post menopauzale oestrogeen receptor hebben vooral baat bij dit middel. Deze aromataseremmer voorkomt de omzetting van androgenen in oestrogeen, waardoor het tumor gaat krimpen in plaats van groeien.
Enkele bijwerkingen van Femara zijn rugpijn, vermoeidheid, misselijkheid, gewrichtspijn, pijn in de botten, opvliegers, etc. Zwangere vrouwen kunnen geen Femera gebruiken omdat dit de foetus kwaad doet. Femara wordt toegediend in pilvorm.

Tamoxifen of Nolvadex
Deze pil, die al ruim twintig jaar in gebruik is als middel tegen borstkanker in een vergevorderd stadium, voorkomt activiteit van oestrogeen wat kan leiden tot de groei van kankercellen in het borstweefsel. Zowel mannen als vrouwen die een verhoogd risico lopen kunnen dit middel gebruiken.

Deze pil kan ook niet worden gebruikt tijdens de zwangerschap. Pre menopauzale vrouwen kunnen vruchtbaarder worden na het nemen van deze pil. Daarom is het van belang dat zij extra voorzorgsmaatregelen treffen bij geslachtsgemeenschap.
De bijwerkingen lijken sterk op de symptomen van de menopauze, namelijk een onregelmatige cyclus, vaginale afscheiding, opvliegers etc. Bij mannen zijn er bijwerkingen als impotentie of geen zin in seks, hoofdpijn en misselijkheid.

Zoladex of Goserelin Acetaat
De functie van Zoladex is het zorgen dat de kankercellen in de borst geen oestrogeen meer aangevoerd krijgen. Dit is echter geen pil, het is een injectie dan om de drie maanden of elke maand wordt toegediend. Veel voorkomende bijwerkingen van Zoladex zijn onregelmatige maandstonden, gevoeligheid en zwelling van de borsten, vaginale droogheid, verminderde libido en opvliegers.

Bijwerkingen die minder vaak voorkomen zijn huiduitslag, depressie, slapeloosheid, hoofdpijn, pijn in de botten,etc. Als u, nadat de injectie is toegediend, last krijgt van een prikkelend gevoel of gevoelloosheid in de armen of benen, of moeite bij het urineren of zelfs helemaal niet kunnen urineren, dan heeft u direct medische hulp nodig.
Een ander medicijn dat u kunt proberen is Taxol.

Postpartum depressie, ook wel postnatale depressie genoemd, wordt ook wel zo genoemd omdat het zich voordoet bij vrouwen tijdens de zwangerschap, of na de bevalling. Het is niet bekend precies hoeveel vrouwen lijden aan deze vorm van depressie, maar er wordt verondersteld dat vrijwel iedere vrouw op z’n minst een fase van depressie doorloopt tijdens of na de zwangerschap. Over het algemeen wordt er echter geen aandacht besteed aan depressieve klachten bij de zwangere vrouw, of de kersverse moeder.

Normaal gesproken doen zich sowieso gedragsveranderingen voor bij de vrouw, door de hormonale veranderingen tijdens de zwangerschap en na de bevalling. Vaak blijft een postpartum depressie dan ook ontgediagnosticeerd en onbehandeld. Postpartum depressie doet zich voor als gevolg van hormonale veranderingen bij de vrouw. Deze vorm van depressie kan zich ook voordoen bij meisjes die voor het eerst ongesteld worden, of vrouwen in de aanloop naar de menopauze. De grootste hormonale schommelingen vinden echter plaats bij de zwangerschap en de bevalling. Vandaar dat deze vorm van depressie aan de zwangerschap wordt gekoppeld.

Symptomen van een postpartum depressie

De meest voorkomende symptomen van een postpartum depressie zijn licht geraaktheid, stemmingswisselingen, ook wel de ‘baby blues’ genoemd, voortdurende somberheid, huilen zonder aanleiding en andere emotionele tegenslagen, en slapeloosheid. Deze symptomen kunnen voor een kortere periode aanhouden totdat het lichaam gewend raakt aan de veranderingen op hormonaal gebied, maar als de symptomen zich langer dan twee of drie weken aanhouden, dan is er medische interventie nodig.

Oorzaken van een postpartum depressie

De hoofdoorzaak van postpartum depressie zijn hormonale veranderingen. Vrouwen die last hebben gehad van premenstruele problemen hebben meer kans op een postpartum depressie. Externe factoren kunnen ook meespelen, zoals een naar incident dat zich heeft voorgedaan tijdens de zwangerschap of de bevalling. Ook kan het erfelijk zijn. Het is erg moeilijk de precieze oorzaak van de postpartum depressie te achterhalen.