Het bleken van tanden is een cosmetische procedure waarvan de bedoeling is dan de persoon die prachtige glimlach aan de wereld zal gaan laten zien. Ironisch genoeg kan het ook gebeuren dat de persoon na de behandeling juist fronzen en zijn tanden verstoppen in plaats van ze te laten zien. Dit is wat er gebeurt wanneer een persoon die een tand-witmakend middel verkeerd heeft gebruikt, en de instructies niet juist heeft opgevolgd. Dit kan ook gebeuren als de persoon expres de dosering van het middel heeft verhoogd.

Er zitten risico’s vast aan het witter maken van tanden. Dit is zeker het geval wanneer het gebruikte middel waterstofperoxide betreft. Het is ook niet zonder risico’s om de tanden te bleken. Een van de meest bekende bijwerkingen van het bleken van de tanden zijn chemische brandwonden. Dit kan gebeuren bij de zachte weefsels van de mond wanneer het bleekmiddel op de tanden wordt aangebracht. Ook het tandvlees is zeer gevoelig voor deze brandwonden, gezien het feit dat ze erg gevoelig zijn.

Een ander geval dat geassocieerd wordt met het bleken is opnieuw verkleuren van de tanden. Het is waarschijnlijk dat de tanden uiteindelijk weer donkerder zullen worden en dat de effecten van het witten langzamerhand zullen verdwijnen. Dit heet het ‘rebound-effect’. Volgens onderzoek is de gemiddelde rebound tijd – dit is de tijd die voorbijgaat voordat het bleekeffect verdwenen is – ongeveer 30 dagen. Ook is gebleken dat het effect sneller verdwijnt wanner de tanden drie tot vier tinten lichter zijn gemaakt.

Het volgende risico dat verbonden is aan het witter maken of bleken van de tanden, is tand gevoeligheid. Milde irritatie wordt ook geassocieerd met tand gevoeligheid. Dit gebeurt omdat bij het witter maken van de tanden, het glazuur ook wordt beschadigd. Ze worden hierdoor gevoeliger en sneller geïrriteerd. Een ander geval betreft irritatie van de huid om de mond door het mondstukje dat wordt gebruikt tijdens het witten van de tanden. Deze passen niet altijd goed in de mond, met irritatie als gevolg. Deze soort irritatie is niet te wijten aan het bleekmiddel. Hoe dan ook, patiënten dienen ervan verzekerd te worden dat deze irritatie binnen drie dagen weg zal trekken.

Over het algemeen worden mensen die dit soort producten willen gebruiken aangeraden eerst een deskundige te raadplegen. Dit vanwege het feit dat er veel chemische componenten in het spel zijn die ernstige bijwerkingen tot gevolg kunnen hebben wanneer er geen consult heeft plaatsgevonden. Over het algemeen zal een tandarts een patiënt met vullingen of valse tanden het gebruik van deze producten afraden. Men moet ook rekening houden met het feit dat de waterstofperoxide en andere bleekproducten materialen als porselein en andere vullingen niet witter maken. Het gevolg is dat de tanden dan witter worden, terwijl de vullingen hetzelfde blijven.

Het is een standaardregel dat tand wit makende producten alleen zouden moeten worden gebruikt na overleg met een tandarts. Dit vanwege het feit dat er chemicaliën in zitten die meer schade aan kunnen richten dan dat ze goedmaken. Het probleem ligt in het feit dat mensen liever niet met deskundigen overleggen als ze producten kunnen vinden die ze zelf kunnen gebruiken. Dit is in het bijzonder het geval bij producten die vrij verkrijgbaar zijn zonder de noodzaak van een recept.

Tijdens de zwangerschap zijn het frequent urineren, misselijkheid, vermoeidheid en terugkerende blaas en vaginale ontstekingen normale verschijnselen. Hierdoor komen de meeste vrouwen die lijden aan zwangerschapsdiabetes er pas achter wanneer de arts bij hen bloedonderzoek doet.

Zwangerschapsdiabetes is het type dat wordt vastgesteld bij niet-diabetische zwangere vrouwen die een hoog bloedsuikerspiegel hebben. 3 tot 6% van alle zwangere vrouwen krijgen te kampen met deze aandoening. Vaak begint het pas tijdens de latere weken van de zwangerschap, tijdens de 24e tot 28 weken zwangerschap.

Zwangerschapsdiabetes vindt plaats doordat er insulineresistentie optreedt in het lichaam. De insulineproductie is weliswaar toereikend, maar het kan zijn werk niet goed doen door de hormonen die tijdens de zwangerschap aanwezig zijn in het lichaam. Cortisol, oestrogeen, progesteron en prolactine zijn enkele van deze hormonen. De placenta dat de baby tijdens de zwangerschap van de nodige voedingsstoffen voorziet door het produceren van humaan placentaal lactogeen, gaat meer van deze hormonen produceren naar mate de baby ontwikkelt. Dit verklaart waarom de insulineresistentie erger wordt later in de zwangerschap. De meeste zwangere vrouwen kunnen de gevolgen van insulineresistentie overbruggen simpelweg door meer insuline te produceren, vrouwen die dit niet kunnen lijden aan zwangerschapsdiabetes.

In tegenstelling tot andere vormen van diabetes is zwangerschapsdiabetes omkeerbaar. Het gaat meestal vanzelf weg na de bevalling. Vrouwen met dit type diabetes kunnen nog steeds gezonde kinderen baren zo lang zij hun bloedsuikerspiegel goed onder controle kunnen houden.

Na de zwangerschap lopen vrouwen die last hebben gehad van zwangerschapsdiabetes een verhoogd risico type 2 diabetes te ontwikkelen. Ook bestaat er het risico dat kinderen die zij hebben gebaard opgroeien met overgewicht, en vroeg in hun volwassen leven diabetes type 2 ontwikkelen. Daarom is het, na zwangerschap, belangrijk advies te vragen bij een arts. Het is belangrijk een dieet te hanteren met weinig suikers en veel vezels, en er een actieve levensstijl op na te houden.

Het varicella-zoster virus veroorzaakt waterpokken, en het vaccin is niet 100% effectief. Het waterpokken vaccin is over het algemeen zeer effectief, maar er zijn een klein aantal kinderen die alsnog de waterpokken krijgen na de vaccinatie. Als deze kinderen worden geïnfecteerd, dan zijn de symptomen meestal veel minder erg dan bij mensen die de vaccinatie niet hebben gehad.

Het vaccin wordt meestal toegediend op een leeftijd van vijftien maanden. Omdat dit vaccin niet 100% effectief is, wordt het aangeraden dat kinderen rond hun vijfde levensjaar een ‘booster’ krijgen. Dit wordt beschouwd als extra bescherming tegen waterpokken. Kinderen van 13 jaar of ouder die nog geen waterpokken hebben gehad en die ook niet gevaccineerd zijn, worden aangeraden zich ook te laten vaccineren.

Het vaccin is niet effectief tegen een ‘slapend’ VZV virus. Dit VZV virus kan later in het leven gordelroos veroorzaken bij een besmet persoon. Gordelroos veroorzaakt erg veel ongemak, en het uit zich ook als rode, jeukende uitslag en blaartjes. Een waterpokken vaccin beschermt hier niet tegen. Voor ouderen is er een vaccin tegen gordelroos verkrijgbaar.

Gezonde kinderen die al waterpokken hebben gehad, hoeven later niet nog eens gevaccineerd te worden. Zij zijn immuun voor het virus, aangezien je deze maar een keer kunt krijgen. Dit geldt ook voor ouderen die als kind de ziekte al hebben gehad.

Sinds de introductie van het waterpokken vaccin, is het aantal gevallen van waterpokken in ontwikkelde landen sterk gedaald. Dit vaccin heeft wonderen gedaan bij het voorkomen en het vertragen van de verspreiding van waterpokken. Dit vaccin is hard nodig in arme, derde-wereld landen. Er is grote vraag naar. Iedere kind zou, ongeacht dit sociale en economische achtergrond, dit vaccin moeten kunnen krijgen.

Diabetes is een aandoening waarbij de insuline productie of gebruik ontoereikend is. Insuline is het hormoon dat wordt geproduceerd door de alvleesklier, en het vervult de rol van het converteren van suikers en zetmeel in energie. Als er niet genoeg insuline is om glucose om te zetten in energie, dan ontstaat er een overschot aan glucose in het lichaam dat alleen maar uitgescheiden kan worden via de urine. Wanneer de extra hoeveelheid glucose toeneemt, zal het in de bloedbaan blijven in plaats van naar de cellen te gaan om hen van energie te voorzien.

De symptomen van diabetes zijn veelvuldig urineren, overmatige dorst, honger, vermoeidheid en gewichtsverlies. Andere mogelijke symptomen omvatten plotselinge pijnen in het lichaam, wazig zien, droge mond, jeukerige of droge huid, impotentie bij mannen, gist infecties bij vrouwen en infecties van de urinewegen.

Het eerste symptoom van diabetes dat wordt genoemd is het veelvuldige urineren. Dit gebeurt door het hoge glucosegehalte in het lichaam. Zoals eerder werd omschreven, is het urineren de enige manier om van het overtollige glucose af te komen. Hoe meer overtollige glucose in het bloed opstapelt, hoe frequenter het urineren.

De overmatige dorst wordt veroorzaakt door het veelvuldige urineren. Doordat het lichaam de extra glucose met uitscheiden door te urineren, treedt er veel vochtverlies op. Het lichaam moet dit vochtverlies compenseren, waardoor het drinken van veel water in dit geval erg belangrijk wordt.

Honger en vermoeidheid worden veroorzaakt door de cellen die geen geconverteerde glucose ontvangen. Doordat de glucose niet wordt omgezet in energie door insuline, schreeuwen de cellen het uit voor meer levensonderhoud. Hierdoor voelt het lichaam zich hongerig en vermoeid. Er zijn verschillende soorten diabetes. Dit zijn Type 1 Diabetes, ook wel Juveniele Diabetes genoemd, en Type 2 Diabetes, diabetes insipidus, en zwangerschapsdiabetes.