Omgevingsfactoren
Omgeving speelt een belangrijke rol in de oorzaak van astma, zoals het roken van de moeder, wat kan leiden tot piepende ademhaling en respiratoire ontstekingen. Het gedurende langere tijd inademen van vervuilde lucht, hoge ozon-niveaus en vervuiling door verkeer worden ook vaak in verband gebracht met de oorzaken van astma.

Onder pasgeborenen is het risico op astma bij kinderen die met een keizersnede ter wereld zijn gebracht bijna 20% hoger dan bij kinderen die op natuurlijke wijze zijn geboren.

Stress, zowel op psychologisch as lichamelijk gebied, kan astma veroorzaken bij kinderen en volwassenen. Het kan zowel astma als het immuunsysteem beïnvloeden. Virale respiratoire ontstekingen in de babytijd kan ook astma veroorzaken onder jonge kinderen, en te veel gebruik van antibiotica kan ook een oorzaak zijn. Dit wordt op dit moment aan grondig onderzoek onderworpen.

Astma komt erg vaak voor onder kinderen in westerse landen. Dit komt door veelvuldig gebruik van schoonmaakmiddelen en de enorme toename in het gebruik van antibiotica en keizersnedes. Door blootstelling aan gunstige bacteriën op negatieve wijze te beïnvloeden tijdens een fase waarin deze belangrijk zijn voor de ontwikkeling, kunnen astma en allergieën ontwikkelen.

Genetische factoren
Uit genetisch onderzoek gebleken dat er ruim 100 genen zijn die astma kunnen veroorzaken. In 2005 is dit aantal echter geslonken tot 25. Hoewel de resultaten in het onderzoek tot nu toe nog niet consistent zijn, zijn er nog altijd veel genen die in verband worden gebracht met het immuun systeem of het moduleren van ontstekingen. Zelfs onder de bestudeerde genen, is er nog geen goed onderzoek gedaan onder alle bevolkingsgroepen.

Er zijn indicaties voor dat genen niet altijd in alle omstandigheden in verband worden gebracht met de oorzaken van astma. Het is echter wel zeker dat als iemand in een familie aan astma lijdt, een of enkele van de kinderen op den duur ook astma kunnen ontwikkelen.

Onderzoekers dienen echter nog veel meer onderzoek te verrichten om de complexe interactie tussen genen en omgeving bij het ontstaan van astma tot op de bodem uit te zoeken.

Kinkhoest behandeling

Behandeling van deze ziekte is van groot belang, het is belangrijk het kind te troosten en zo veel mogelijk verlichting te bieden. Er zijn bepaalde factoren die de arts in acht zal nemen aangaande de juiste manier van behandelen. Deze factoren omvatten de medische voorgeschiedenis van het kind, de algemene gezondheid en de leeftijd, of het kind bepaalde therapieën, medicijnen of procedures aan zal kunnen.

De arts zal ook de voorkeuren van de ouders in acht nemen bij het nemen van een beslissing. Als het kind voortduren in de gaten gehouden moet worden en ondersteuning nodig heeft, dan kan het kind in het ziekenhuis worden opgenomen. Om herstel te bevorderen zal het kind intraveneus vocht toegediend krijgen, en zo nodig ook zuurstof. Als de arts het noodzakelijk acht, dan zal hij wellicht ook antibiotica voorschrijven.

Overige behandelmethoden

Alle prikkels die aanleiding geven voor een hoestaanval dienen te worden beperkt of geheel te worden verwijderd. Het kind moet warm gehouden worden. Ook moet het kind extra veel vocht binnenkrijgen. Het kind zou verschillende vruchtensappen te drinken moeten krijgen, vooral van het soort waar veel vitamine C in zit.

Het kind zal meer fruit moeten gaan eten, vooral fruit wat rijk is aan vitamine C. Drie grote maaltijden per dag zullen vervangen moeten worden door kleine maaltijden verspreid over de dag die gemakkelijk en snel verteerd kunnen worden. De juiste diagnose kan worden gesteld aan de hand van bloedonderzoek en een röntgenfoto van de borst. Er zijn ook kruiden remedieen die verlichting bieden bij kinkhoest.

Kinderen en baby’s, vooral baby’s jonger dan zes maanden uit, lopen het hoogste risico op het oplopenvan deze infectie. Normaal gesproken is het een zeer ernstige infectie bij kinderen van jonger dan een jaar, en de zware hoestaanvallen die het kind paars of rood kunnen doen aanlopen, kunnen bij kinderen van zes maanden of jonger zelfs fataal aflopen. Bij deze leeftijdsgroep is het sterftecijfer het hoogst.

De pertussis bacterie kan allerlei complicaties veroorzaken zoals hersenbeschadiging, convulsies, hoge koortsen een blauwige kleur van de huid. Het kan zelfs leiden tot de dood als de waarschuwingssignalen genegeerd worden en er niet op tijd medische hulp wordt ingeschakeld.

Kinkhoest kan bij kinderen van deze risicogroep permanente gevolgen hebben, zoals chronische ziekte, leerachterstand, mentale achterstand en aanhoudende toevallen. Er is nog geen medicijn wat kinkhoest kan genezen. Artsen schrijven echter antibiotica voor om te voorkomen dat de infectie zich verder uitbreidt, en om secundaire infecties te behandelen of voorkomen zoals oorontsteking, bronchitis en longontsteking. Sterfgevallen bij kinkhoest zijn meestal te wijten aan deze secundaire infecties.

Als een geval zich ontwikkeld tot een zeer ernstig geval, dan zal het kind opgenomen moeten worden in het ziekenhuis. Het kind zal dan misschien gehydrateerd moeten worden, extra gevoed worden, en constant in de gaten gehouden worden met eventuele respiratoire ondersteuning. Het is in het beginstadium moeilijk om kinkhoest te onderscheiden van griep of verkoudheid.

Statistieken

In de verenigde staten werden in 1934 265000 gevallen van kinkhoest gerapporteerd. Er vielen ongeveer 8000 slachtoffers. Niet alleen in de verenigde staten maar over de hele wereld was kinkhoest in de vroege jaren van de twintigste eeuw een dodelijke ziekte die veel in epidemieën voorkwam. Het is nog altijd moeilijk om in derde wereld landen deze ziekte onder controle te houden. Tegenwoordig hebben deze landen echter een sterke verbetering gezien in de situatie dankzij een goede immunisering en vaccinatie programma.

De ziekte van Lyme is een bacteriële infectie dat wordt veroorzaakt door een schroefvormige bacterie die het lichaam binnendringt via een beet van een teek die normaal gesproken voorkomt op knaagdieren, herten en andere wilde dieren. De getroffen persoon kan lijden aan verschillende complicaties die leiden tot intense pijn naar mate de bacterie zich door het lichaam verspreidt en de vitale organen, het hart, de hersenen, gewrichten en spieren aantast. Er zijn verschillende soorten teken die de bacterie met zich meedragen. Sommigen van deze teken zijn zo klein dat ze onzichtbaar zijn voor het blote oog.

De tekenbeet wordt meestal niet gevoeld door de persoon in kwestie aangezien het geen pijn doet zoals bij andere insectenbeten. Meestal gaat het daarom onopgemerkt. De gelokaliseerde symptoom van de ziekte van lyme is een roodachtige uitslag dat zich ontwikkelt na de beet, en vaak wordt het genegeerd omdat het wordt aangezien voor een gewone insectenbeet. Daarom wordt het meestal niet adequaat behandeld en verdwijnt het meestal automatisch binnen een maand.

Andere symptomen van de ziekte van lyme nadat de uitslag verdwijnt ontwikkelen zich langzaam en lijken meestal op symptomen van de griep. Het is daarom moeilijk te bepalen of iemand last heeft van griep of van de symptomen van lyme.

Behandelingen voor de ziekte van Lyme
De meest voorkomende behandeling voor de ziekte van lyme is antibiotica. Dit kan de patiënt volledig genezen, mits het in het eerste stadium van de ziekte wordt toegediend. Het type antibiotica dat moet worden toegediend wordt bepaald aan de hand van het stadium van de ziekte.

Het vroege stadium van de ziekte van lyme wordt behandeld met antibiotica die oraal worden ingenomen, zoals amoxicillin of doxycycline, een middel op basis van penicilline. Dit is een tetracycline wat gemakkelijk door het lichaam wordt opgenomen. Doxycycline verdient de voorkeur boven amoxicilline aangezien het in een lagere dosis kan worden genomen en minder gastrointestinale bijwerkingen heeft.

In de latere stadia van de ziekte, wanneer het zenuwstelsel wordt aangetast, worden intraveneuze injecties met bijvoorbeeld ceftriaxone toegediend om verlichting te bieden van de pijn in de spieren en de gewrichten. Soms verwijderen artsen vocht uit de gewrichten om de zwelling te verminderen. Andere soorten behandelingen voor de ziekte van lyme zijn afhankelijk van de symptomen. De gewrichtspijn kan bijvoorbeeld worden behandeld met anti-inflammatoire middelen als aspirine en ibuprofen.

Zelfs met de enorme hoeveelheid goede behandelingen die vandaag de dag te krijgen zijn, zijn er nog altijd veel mensen die last hebben van schimmelinfecties van de huid, teennagels, vingernagels en hoofdhuid. U kunt in principe overal op uw lichaam schimmel krijgen.

De reden dat sommige mensen keer op keer weer last krijgen van schimmelinfecties terwijl anderen er vrijwel nooit last van hebben, is dat bij sommige mensen, het lichaam de schimmel niet ziet als een lichaamsvreemde stof, en dus als iets gevaarlijks. Dit betekent dat het lichaam dan niet zal proberen te vechten tegen deze indringer, en zonder gebruik van antibiotica en anti-schimmel middelen zal de schimmel telkens weer terug blijven keren.

Er zijn uiteraard mensen die een groter risico lopen om last te krijgen van schimmelinfecties dan anderen. Volwassenen hebben bijvoorbeeld meer kans op voetschimmel dan kinderen, zeker kinderen onder de 5 jaar, omdat het lichaam van een volwassene de schimmel niet als lichaamsvreemde indringer ziet, en bij sommigen is het zo dat het lichaam simpelweg heeft geleerd ermee te leven, waardoor het niet eens meer probeert om er iets aan te doen. Kinderen hebben echter weer een grotere kans op schimmelinfecties van de hoofdhuid.

Het is natuurlijk niet alleen de schuld van het lichaam dat mensen zo gemakkelijk aan schimmelinfecties kunnen lijden. Schimmels zijn overal. Het zit in de grond, op de vloer en op de mensen op ons heen. Het is onvermijdelijk dat wij dagelijks in contact komen met schimmels. Het verspreidt zich gemakkelijk doordat schimmels kleine sporen afgeven die gewoon ergens liggen te wachten op de perfecte kans om zich te gaan ontwikkelen tot een nieuwe schimmel.

Helaas is een van de meest voorkomende plekken waar schimmel gevonden wordt, in uw schoenen. Als u de schoenen aantrekt, dan komen deze sporen op uw voeten terecht, op uw handen, en op alle andere delen van uw lichaam die ermee in aanraking komen. Vanaf dat moment is het alleen nog maar wachten totdat de sporen uitgroeien tot volwassen schimmels.

Als u een goede hygiëne waarborgt en zorgt dat uw voeten etc. goed droog blijven, dan is de kans gelukkig klein dat de schimmel daadwerkelijk zal gaan groeien. Schimmel groeit vooral op warme, vochtige plekken. Daarom is de kans bij bepaalde lichaamsdelen groter dat daar een schimmelinfectie ontstaat dan op andere plekken.

De beste manier om de zorgen dat u überhaupt niet met de mazelen hoeft om te gaan, is door te zorgen dat uw kinderen worden gevaccineerd. Ieder kind krijgt op jonge leeftijd een aantal vaccinaties die beschermen tegen mazelen. Als u echter toch geïnfecteerd raakt en niet immuun bent, dan zijn er een aantal dingen waar u rekening mee kunt houden.

Er bestaan injecties met antilichamen die helpen bij het vechten tegen de mazelen. Een dergelijke injectie zal de ziekte niet genezen, maar het kan wel helpen met het onder controle houden van de symptomen tot op zekere hoogte. Deze injectie dient voor optimaal effect uiterlijk zes dagen na blootstelling aan het virus te worden toegediend.

Als het virus toeslaat, dan is het beste wat er gedaan kan worden, de symptomen onder controle proberen te houden. De koorts kan met paracetamol onder controle worden gehouden, maar aspirine dient vermeden te worden. Acetaminophen wordt als het beste middel beschouwd tegen koorts bij mazelen.

Antibiotica zijn nutteloos tegen het mazelen virus, maar soms wordt het toch voorgeschreven in het geval van complicaties. De mazelen kan oorontsteking, pneumonie, keelontsteking en andere complicaties met zich meebrengen, en deze reageren meestal goed op antibiotica. Vitamine A wordt ook vaak voorgeschreven aan kinderen die de mazelen hebben.

Het belangrijkste onderdeel van de behandeling van mazelen is het zorgen dat de patiënt geïsoleerd blijft. Mazelen is een van de meest besmettelijke ziekten die er zijn, en het is van groot belang dat het virus wordt geïsoleerd. Als iemand die niet immuun is, wordt blootgesteld aan het virus, dan is de kans erg groot dat de persoon besmet raakt. De besmettelijke aard van mazelen is dusdanig dat het zich via lucht verspreidt, en het kan via lucht, aanraking of zelfs via verschillende personen worden overgebracht. Het vergt maar heel weinig blootstelling om de ziekte op te lopen voor iemand die niet immuun is.

Verder is de enige echte behandeling bij mazelen, te zorgen dat de patiënt comfortabel is. Mensen met mazelen zijn vaak erg gevoelig voor licht, en daarom kan het erg nuttig zijn om te zorgen dat de persoon hier zo min mogelijk mee te maken krijgt. Het is ook verstandig om televisie zo veel mogelijk te vermijden totdat de patiënt dit stadium voorbij is.

Inflammatoire borstkanker wordt afgekort als IBC. Een invasieve vorm van borstkanker dat zeer gevaarlijk en zeer zeldzaam is, en wat zich zeer snel naar andere delen van het lichaam verspreidt.

Hoewel andere vormen van borstkanker meestal vrouwen van middelbare leeftijd treffen, is inflammatoire borstkanker juist een vorm dat vooral jongere vrouwen treft. Inflammatoire borstkanker komt meestal voor wanneer de lymfeklier in de borst wordt geblokkeerd door kankercellen.

Symptomen van inflammatoire borstkanker
De symptomen van inflammatoire borstkanker kunnen behoorlijk verschillen van de symptomen van andere vormen van borstkanker. Laat ik eerst even duidelijk maken dat het een mythe is dat iedere vrouw met borstkanker, knobbeltjes ontdekt in de borst. Bij inflammatoire borstkanker is dit namelijk niet het geval.

Verschillende symptomen van inflammatoire borstkanker zijn afscheiding uit de tepel, borst(en) die er gekneusd uitzien, borst(en) die er rood, pijnlijk of donkerder dan normaal uitzien of verandering in kleur, een plotselinge groei van de borst(en) zonder duidelijke reden, pijnlijke of jeukende borsten of tepels, deuken in de borst, ingetrokken of platte tepels. De borst kan een sinaasappelhuid ontwikkelen en meestal zal de borst warm aanvoelen en warm blijven. De borst kan ook gezwollen zijn.

Het is vaak moeilijk om inflammatoire borstkanker vast te stellen aangezien de symptomen van IBC erg lijken op symptomen van een borstontsteking, ook wel mastitis genoemd. Als een vrouw die de diagnose mastitis krijgt en niet binnen zeven dagen positief op de gestarte behandeling met antibiotica reageert, dan moet zij gescreend worden voor inflammatoire borstkanker en onmiddellijke medische interventie krijgen.
IBC is een agressieve vorm van borstkanker waarvan vaak pas in een later stadium een diagnose wordt gesteld, en tegen die tijd is de kans op overleving en herstel sterk verminderd. De kans op herstel is in de vroegere stadia groter, dus negeer dergelijke symptomen niet.

Septische artritis is een gewrichtsontsteking wat over het algemeen meestal wordt veroorzaakt door bacteriën, en in zeldzame gevallen door virussen en schimmels. De bacteriën en andere micro-organismen kunnen zich verspreiden naar het gewricht vanuit andere geïnfecteerde gebieden. In sommige gevallen kan een ontsteking zich voordoen bij een gewricht, terwijl andere delen van het lichaam onaangetast blijven.

Behandelingen voor septische artritis?

De behandeling van septische artritis bestaat uit twee componenten, namelijk antibiotica en het laten afvloeien van het vocht dat zich in het gewricht heeft opgehoopt.

Het gebruik van antibiotica

Uw arts zal eerst onderzoek verrichten om te achterhalen welke ziekteverwekker de infectie heeft veroorzaakt. Vervolgens zal hij het meest geschikte antibioticum voorschrijven om die specifieke ziekteverwekker te bestrijden. In de eerste instantie zullen een aantal soorten antibiotica intraveneus toegediend worden. Vervolgens wordt het meest effectieve middel hieruit geselecteerd. Naderhand zult u in bepaalde gevallen kunnen overstappen op orale antibiotica. De duur van de antibiotica kuur hangt af van uw gezondheid, de ernst van de infectie en het type ziekteverwekker. Normaal gesproken duurt de behandeling van twee tot zes weken. Misselijkheid, diaree en overgeven zijn een aantal mogelijke bijwerkingen van antibiotica. Allergische reacties kunnen ook voorkomen. U kunt van uw behandelaar informatie krijgen over het antibioticum dat u gaat gebruiken.

Gewrichts-drainage

Gewrichts-drainage omvat het verwijderen van het geïnfecteerde synoviale- of gewrichtsvloeistof. Dit proces dient drie doeleinden.

1. Het verwijderen van de bacteriën uit uw gewricht

2. Het verminderen van de druk op uw gewricht

3. Het dienen als een monster voor onderzoeken naar micro-organismen

Arthroscopische chirurgie is de meest gebruikte methode voor het aftappen van gewrichtsvloeistof uit uw gewricht. Bij deze methode worden er een aantal kleine incisies gemaakt om toegang te krijgen tot het synoviale vocht, en dit af te tappen.

In sommige gevallen kan de arts ervoor kiezen het gewricht te drainen met een naald. Dit heet arthrocentesis. Dit proces kan dagelijks worden uitgevoerd totdat er geen bacteriën meer gevonden worden in de afgetapte vloeistof. Open chirurgie is wellicht nodig om het synoviale vocht van de heupen af te tappen, aangezien de heupen moeilijker te bereiken zijn. In dit geval zijn grotere incisies nodig. In sommige gevallen moet deze ingreep herhaald worden.

Wat zijn de benodigde herstel maatregelen? Nadat de infectie onder controle is gebracht zal uw behandelaar u lichte beweging aanraden om uw gewricht te blijven stimuleren. Om stijfheid en verzwakking van de spieren te voorkomen kan uw arts u vragen lichte oefeningen te gaan doen. Bovendien bevordert beweging de circulatie, wat weer helpt bij het genezingsproces.

Acute bronchitis wordt veroorzaakt door een infectie met een virus die in de lucht hangt, opgepikt in de omgeving van de persoon. Dit is meestal het influenza virus, dat als zeer besmettelijk wordt beschouwd. Het influenza virus kan gemakkelijk van de ene persoon op de andere worden overgebracht door niezen, hoesten en ademhalen. Als u een zwak immuunsysteem heeft, of een ongezonde levensstijl, dan is de kans groot dat u deze ziekte oploopt. In dit geval kan bronchitis dus als besmettelijk worden beschouwd.

Helaas kan het influenza virus niet behandeld worden met antibiotica. De drager van het virus kan dit besmettelijke virus overbrengen op mensen met wie hij in contact is geweest. Dit kan al doordat de persoon in nabijheid van een ander persoon hoeft, of wanneer iemand spullen gebruikt die ook door de drager zijn gebruikt. Symptomen van deze ziekte zijn onder anderen verhoogde slijmproductie, hoesten, koorts, hoofdpijn en stress.

Is bronchitis besmettelijk? In het geval van dit tweede type bronchitis, dat bekend staat als chronische bronchitis, waarschijnlijk nee. Dit is een soort bronchitis dat niet besmettelijk is. Het heeft dezelfde waarschuwingssignalen als bij andere typen bronchitis, zoals hoesten en een piepende ademhalen, de oorzaak ligt echter in dit geval bij blootstelling aan bijvoorbeeld rook, of bij allergieën. Dit is een vorm van bronchitis dat kan leiden tot ernstige respiratoire problemen. Het feit dat het niet besmettelijk is ligt simpelweg in het feit dat het niet in de lucht hangt. Je kunt de ziekte echter makkelijk ontwikkelen als u een roker bent.

Iedereen kan een besmettelijke of een niet besmettelijke vorm van bronchitis oplopen, ongeacht met welke soort u besmet bent. Het is daarom evengoed van groot belang dat u medisch advies zoekt. Onthoud dat voorkomen beter is dan genezen.

Er zijn gevallen waarbij mensen de algemene regel van de hygiëne vergeten. Juist terwijl dit een van de beste manieren is om het verspreiden van virussen en bacteriën tegen te gaan. Het wassen van de handen met antibacteriele zeep werkt het beste voor mensen die blootgesteld worden aan veel vuil. Houd in gedachte dat het geen kwaad kan de simpele richtlijnen en stappen na te volgen die u helpen een gezonden en schone levensstijl erop na te houden, ver weg van alle vormen van bronchitis of andere respiratoire aandoeningen. Het antwoord op de vraag ‘is bronchitis besmettelijk’ hangt dus niet alleen af van het type, maar ook van hoe goed iemand voor zichzelf zorgt.

Als u getroffen bent door bronchitis, en u hard op zoek bent naar een manier om er vanaf te komen, dan kunt u het beste als eerste optie medische hulp zoeken. Als u vastberaden bent zo snel mogelijk van deze ziekte af te komen, dan kun u uw dokter vragen antibiotica of andere medicatie voor te schrijven. Sommige mensen zijn echter niet blij met de effecten van antibiotica. In date geval is het nodig te zoeken naar een alternatief.

Men kan over de juiste kennis beschikken en een andere behandeling voor bronchitis proberen te vinden, maar men moet altijd in gedachte houden dat niet alle alternatieven goed zijn voor het lichaam. Anderen die last hebben gehad van dezelfde kwaal kunnen bepaalde medicijnen en middelen aanraden die voor hen goed hebben gewerkt, maar die voor u een heel ander effect kunnen hebben. Het is belangrijk rekening te houden met het feit dat iedereen anders reageert op bepaalde medicatie. Houd er ook rekening mee dat er middelen zijn die u niet mag gebruiken. Het is daarom belangrijk een specialist te raadplegen om de beste manier te vinden om van uw bronchitis af te komen.

Het lichaam is normaal gesproken niet gewend aan obstructies. Daarom zal het lichaam overgaan tot het uithoesten van alle onnodige elementen die u hebt binnengekregen, van te veel rook tot andere irriterende en verontreinigende factoren. Hoe meer u hoest, hoe meer de bronchiën geïrriteerd raken. Een dergelijk dilemma zal er vaak genoeg toe leiden dat iemand op zoek gaat naar een middel. Als u in deze situatie zit, dan bent u waarschijnlijk hard op zoek naar een geneesmiddel dat alleen medische professionals u kunnen bieden.

Volgens onderzoek is de beste manier om van bronchitis af te komen, het identificeren en het vechten tegen de eerste oorzaak van de bronchitis. Dit betekent dat u waarschijnlijk terug moet gaan naar het gebruik van natuurlijke middelen en behandelingen. Dit kan in de vorm zijn van thee van de creosoot struik of toorts. Deze soorten kruidenthee helpen de slijmproductie te verminderen, wat vaak verlichting biedt bij het ademhalen. U kunt ook aromatherapie of andere kruidenmiddelen inhaleren die als heilzaam worden beschouwd voor het lichaam.

In plaats van het consumeren van ladingen antibiotica, zou het beter zijn als een persoon genoeg kennis van zaken had om op zoek te gaan naar medicinale planten in de zoektocht naar een middel tegen bronchitis. Dit betekent niet dat u het gebruik van medicatie volledig moet elimineren. Het zou echter kunnen helpen als u naast de gebruikelijke behandeling, van alternatieven en natuurlijke behandelingen gebruik zou kunnen maken.

Onthoud ook dat een middel tegen bronchitis niet altijd per se iets hoeft te wezen waarvoor u diep in de buidel moet tasten. Onthoud ook dat het nog altijd het beste is als u goed beweegt, een goed voedingspatroon handhaaft, en genoeg rust. Soms is het gebruik van uw gezonde verstand en uw persoonlijke instinct nog het beste bij de behandeling van bronchitis. Echter, zelf medicatie wordt niet aanbevolen en medisch specialisten spelen nog steeds een grote rol bij het verstrekken van de best mogelijke oplossing. Houd ook in gedachten dat het nog steeds geen slecht idee is om ruimte te maken voor moderne en ‘state of the art’ methoden in de behandeling van bronchitis.